ظهور منجی: عبودیت محض و وعده الهی
بررسی آیه ۸ سوره مدثر و تأویل آن به ظهور حضرت مهدی (عج). تبیین مقام عبودیت و انتظار اذن الهی در ظهور امام زمان، با تأکید بر عدم اعتماد به غیر خدا و تفاوت ایشان با دیگران.
مقدمه
در سلسله مباحث “خورشید فروزان” پیرامون حضرت ولی عصر (روحی و ارواح العالمین له الفداه)، به تفسیر و تأویل آیه ۸ سوره مدثر “فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ” میپردازیم. این آیه، طبق روایات، به لحظه باشکوه ظهور امام غایب (عج) اشاره دارد.
آیتالله سید جواد مدرسی دامت برکاته، در این جلسه، با استناد به حدیثی از امام صادق (علیه السلام)، ویژگیهای منحصر به فرد امام زمان (عج) و تفاوت اساسی ایشان با سایر انسانها را تبیین میکنند.
معنای “نقره فی الناقور” و راز استتار امام
از امام صادق (علیه السلام) درباره آیه “فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ” (پس چون در صور دمیده شود) پرسیده شد. ایشان فرمودند:
“امامی از ما هست که غایب میشود، پس چون خداوند عزوجل اراده کند که امر او را آشکار گرداند، علامتی در دل وی پدید میآورد، پس ظاهر میگردد و به امر خدای عزوجل قیام میکند.”
این روایت، نکات کلیدی را در خصوص ظهور حضرت مهدی (عج) روشن میسازد:
- استتار و تعمد در غیبت: امام زمان (عج) خود را از دیدگان مخفی نگه داشتهاند. این “مُستتراً” بودن، نشاندهنده تعمد ایشان در عدم حضور در انظار عمومی است.
- انتظار اذن الهی: امام (عج) در ظهور و آغاز برنامههایشان، منتظر اذن خداوند هستند. این به معنای بیمبالاتی ایشان نسبت به امور شیعیان نیست، بلکه نشاندهنده اوج عبودیت و بندگی محض ایشان در برابر پروردگار است. ایشان امام غمخوار و برنامهریزی هستند که منتظر “ساعت صفر” الهی هستند.
اوج عبودیت و توکل به خدا: نقطه تمایز امام
آیتالله مدرسی به نکتهای حیاتی اشاره میکنند: ائمه اطهار (علیهم السلام) برای هر کاری، حتی کوچکترین امور، منتظر امر الهی بودهاند. این در حالی است که ما انسانها، حتی در مسائل مهم زندگی، اغلب به رأی و نظر خود تکیه میکنیم. این تفاوت عظیم، جایگاه رفیع ائمه (علیهم السلام) در عبودیت را آشکار میسازد.
ایشان با مثالهایی از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در نامگذاری امام حسین (علیه السلام) و حضرت ابوطالب (سلام الله علیه) در انتخاب نام فرزندشان، این ویژگی را برجسته میکنند.
حضرت مهدی (عج) نیز در همین مسیر حرکت میکنند. ایشان در نظر دادن شریک خدا نیستند، چرا که خداوند شریک نمیپذیرد. این توکل مطلق به خداوند، نقطه کانونی شخصیت امام زمان (عج) است. اگر انسان امور خود را به خدا بسپارد، خداوند آنها را به نحو احسن تدبیر خواهد کرد.
روحیه بیباکانه و توکل محض در برابر دشمنان
برای درک بهتر روحیه امام زمان (عج)، به مثالهای تاریخی رجوع میکنیم:
-
حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) و سوره برائت:
وقتی پیامبر (صلی الله علیه و آله) به حضرت علی (علیه السلام) امر میکنند که سوره برائت را در مکه تلاوت کنند، این اقدام با ریسک جانی همراه بود. یک جوان در مقابل شهری از جنگافروزان و فرعونصفتان، تنها با اتکا به امر الهی، این ماموریت خطیر را به انجام رساند. این نمایش اوج شجاعت و توکل بود، چرا که حضرت علی (علیه السلام) به هیچ چیز جز پروردگار خود اعتماد نداشتند.
-
امام حسین (علیه السلام) و واقعه کربلا:
امام حسین (علیه السلام) نیز با همان روحیه و تنها با اتکا به امر الهی، به سوی کربلا حرکت کردند، با وجود آنکه میدانستند دشمنان، گرگانی درنده هستند. نصرت الهی در کربلا به تأخیر افتاد، اما روحیه تسلیم و توکل در برابر امر خدا، همان روحیه علی (علیه السلام) و حسین (علیه السلام) بود.
حضرت مهدی (عج) نیز با همین روحیه و تنها و یکه و بییاور میآیند. ایشان در دل وهابیت خونخوار و فرعونصفت، پرچم حق را برافراشته و با نور الهی به مقابله با باطل میپردازند.
تصور اینکه یک فرد تنها، بدون پشتیبانی نظامی و سیاسی، با تمام قدرتهای جهانی، از جمله آمریکا، چین، انگلستان، فرانسه و حتی روسیه جنگ کند، در منطق امروزی نمیگنجد. اما این همان قدرت توکل محض به خداوند است.
تعطیلی آیات قرآن و غفلت از آمادهسازی برای ظهور
آیتالله مدرسی با تأکید بر آیه “وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ” (و هر چه در توان دارید از نیرو و اسبهای آماده، بسیج کنید)، به این نکته اشاره میکنند که بسیاری از آیات قرآن کریم، مانند آیات مربوط به نماز جمعه، آیه تطهیر و…، در عمل “تعطیل” شدهاند. این بیتوجهی شامل آیه آمادهسازی برای ظهور نیز میشود.
جامعه امروز، ظهور حضرت مهدی (عج) را دور میبیند و کمتر کسی به فکر آمادهسازی یاران، سلاح و تجهیزات برای ایشان است. این غفلت و بیتوجهی، مصداق بارز دشمنی با امام زمان (عج) است، چرا که عدم اهتمام به امر ایشان، به منزله دشمنی با ایشان است.
نور الهی: تنها سلاح امام مهدی (عج)
در شرایطی که ما از آمادهسازی برای ظهور غافل شدهایم، امام زمان (عج) تنها با اتکا به نور الهی و اتصال به خداوند، به میدان میآیند. خداوند در زمین پول و رجال ندارد، بلکه نور دارد.
همانطور که قرآن کریم میفرماید:
این نور، نه تنها مایه هدایت است، بلکه نور رُهبت و هیبت نیز هست که ترس و خوف در دل دشمنان میافکند. داستان حمله وهابیها به کربلا و فرار آنها با صیحه یک اسبسوار (که تأویل به حضرت مهدی (عج) شده است)، شاهدی بر این مدعاست. دیدار با ائمه (علیهم السلام) نیز به دلیل نورانیت و عظمتشان، لرزه بر اندام میافکند.
مهلت به سعدا و اشقیا: اوضاع فقط بدتر میشود
حضرت مهدی (عج) هزاران سال است که به اشقیا و سعدا مهلت دادهاند تا هر کس هر چیزی دارد، به میدان بیاورد. تاریخ گواه است که هر پرچمداری، از سعدا گرفته تا قدرتهای جهانی مدعی رفاه بشر، نتوانستهاند سعادت حقیقی را برای بشریت به ارمغان آورند.
در واقع، اوضاع فقط بدتر شده است: سن ازدواج بالا رفته، طلاقها بیشتر شده، نسل بشر رو به پاشیدگی است و جامعه پر از ظلم و جور شده است. این وضعیت، خود دلیلی بر ضرورت ظهور منجی الهی و تحقق وعده الهی است.
نتیجهگیری
تحقق وعده الهی ظهور حضرت مهدی (عج)، لحظهای است که خداوند به امام خود اذن قیام میدهد. این لحظه با “نکتهای در دل” امام آغاز میشود که فرمان “به پاخیز مهدی جان، بس است دیگر” را به ایشان میدهد.
این امر الهی، در آیه “فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ” منعکس شده است، و نشان از عشق بیاندازه خداوند به وجود نازنین امام زمان (عج) دارد.
ایشان با عبودیت محض، توکل مطلق به خداوند و اتکا به نور الهی، به تنهایی پرچم قیام را برافراشته و جهان را زیر و رو خواهند کرد. آمادگی حقیقی برای ظهور ایشان، نه در تدارک اسباب دنیوی، بلکه در اطاعت از اوامر الهی و تلاش برای کسب معرفت و نورانیت است. باشد که خداوند، لحظه ظهور آن یگانه منجی را نزدیک گرداند و ما را از یاران حقیقی ایشان قرار دهد.
.
.
برای تماشای جلسه قبل خورشید فروزان اینجا کلیک کنید
.
