خورشید فروزان قیام مهدی (عج)، نهضتی متفاوت از دنیای امروز
قسمت بیست و نهم:
قیام امام زمان؛ نهضتی الهی و متفاوت با آرمانهای دنیوی
در جلسه بیست و نهم، ایشان با استناد به آیات و احادیث، نکات مهمی را درباره قیام مهدی (عج)، نشانهها و اهداف حضرت ولی عصر (عج) تبیین کردند. این سخنرانی به تفصیل، به موضوعاتی چون اهداف قیام، تفاوت آن با نهضتهای دنیوی، و چگونگی بیعت با امام میپردازد.
1. نهضت الهی و آیات قرآن
در این مباحث، به دو آیه کلیدی از قرآن کریم اشاره شده است. نخست، آیه ۳۹ سوره حج که میفرماید:
«أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا ۚ وَإِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ».
طبق روایات، این آیه در شأن حضرت قائم و یارانش نازل شده است و به آنان برای قیام و جنگ با ستمکاران، اذن الهی میدهد. این امر نشان میدهد که قیام ایشان با پشتیبانی و نصرت کامل خداوند همراه است.
دومین آیه، آیه ۴۱ سوره الرحمن است:
«يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسيماهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّواصي وَ الْأَقْدامِ».
بر اساس روایتی از امام صادق (ع)، این آیه درباره قیام مهدی (عج) تفسیر شده است.
در زمان ظهور، کافران و منافقان با نشانهای خاص در چهرهشان شناخته میشوند و حضرت، با شمشیر خود آنان را به سزای اعمالشان میرساند. این برخورد قاطع با دشمنان، نشاندهنده تحقق عدالت الهی و پاکسازی زمین از فساد است.
همچنین، در تفسیر آیه 21 سوره سجده که از «عذاب نزدیک» و «عذاب بزرگ» سخن میگوید، امام صادق (ع) بیان میدارند که عذاب نزدیک، گرانی و عذاب بزرگ، قیام مهدی (عج) با شمشیر است. این روایت، قیام حضرت را نوعی مجازات الهی برای ستمکاران و دنیاطلبان معرفی میکند.
2. آرمانهای متفاوت امام زمان (عج)
یکی از نکات بسیار مهم این مباحث، تفاوت رویکرد امام زمان (عج) در دعوت مردم است. ایشان در آغاز قیام، با تکیه بر آرمانهای دنیوی مردم (مانند رفاه، آزادیهای مادی یا تکنولوژی) آنها را به بیعت با خود دعوت نمیکنند.
در عوض، ایشان خود را «اولی به آدم، ابراهیم، اسماعیل و محمد (ص)» معرفی میکنند. این عبارت، به معنای احیای حقیقی آرمانها و اهداف این پیامبران بزرگ الهی است.
این رویکرد، نشاندهنده آن است که دغدغه اصلی امام، نه آسفالت کردن خیابانها و تأمین نیازهای مادی، بلکه برپایی دین حقیقی و تحقق ارزشهای الهی است.
ایشان با این شیوه، خواهان یارانی هستند که دغدغهشان احیای دین و یاری پیامبران باشد، نه کسانی که به دنبال رفاه و خوشگذرانی هستند.
3. بیعت با امام و انتخاب راه
در ادامه، به مقایسه «حکومت سفیانی» با «حکومت مهدوی» پرداخته میشود.
حکومت سفیانی نماد خواستههای نفسانی، شهوترانی، آزادیهای بیحد و مرز و رفاه جسمانی است، در حالی که حکومت امام زمان (عج) بر پایه تقوا، عدالت و احیای سنت پیامبر (ص) شکل میگیرد.
این بخش از مباحث، به مردم هشدار میدهد که باید راه خود را مشخص کنند؛ یا خواستار حکومت سفیانی و دنیای مادیاند، یا طالب حکومت امام زمان (عج) و آرمانهای الهی. این انتخاب، نباید با ریا و دورویی همراه باشد، بلکه باید از اعماق وجود و بر اساس باورهای حقیقی باشد.
4. اضطرار امام زمان (عج) و پاسخ الهی
در پایان، به آیه ۶۲ سوره نمل اشاره شده است:
«أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ».
طبق روایات، این آیه درباره امام زمان (عج) نازل شده است. در لحظات آغازین ظهور، حضرت به شدت مضطر شده و به درگاه خداوند تضرع میکند. این بیتابی و ناله ایشان، نشاندهنده عمق درد و تنهایی ایشان در مواجهه با دنیایی است که هیچ یاری ندارد.
خداوند نیز به این «مضطر حقیقی» پاسخ میدهد و ایشان را بر جهان حاکم میکند. این تضرع، نشان میدهد که تنها خدا پاسخگوی آرمانهای الهی امام است، نه هوای نفسانی مردم.
نتیجهگیری
نهضت مهدوی، قیامی الهی و متفاوت با تمامی جنبشهای دنیوی است. قیام مهدی (عج) نه برای تأمین خواستههای مادی، بلکه برای احیای آرمانهای اصیل الهی و سنت پیامبران است.
شناخت حقیقی امام زمان و بیعت با ایشان، نیازمند تجدید بیعت بر اساس آرمانهای محمدی و علوی است، نه بر اساس دغدغههای مادی و نفسانی. تنها زمانی که انسان از خواستههای دنیوی خود اعلام بیزاری کند، میتواند یار و یاور واقعی امام زمان (عج) باشد.
