خورشید فروزان معنای “جُبوب النور” در شخصیت و عدل امام مهدی (عج)
جلسه چهل و ششم:
⚖️ عدل امام مهدی (عج): تجلی کامل نور و تحقق آرمان الهی
این خلاصه، بر اساس بیانات آیتالله سید جواد مدرّسی در سلسله مباحث “خورشید فروزان”، به تحلیل شخصیت، فضائل و نشانههای ظهور حضرت ولی عصر (عج) با تمرکز بر محوریت عدل امام مهدی (عج) میپردازد.
ریشه الهی و نبوی عدل امام مهدی (عج)
پیامبر اکرم (ص) در توصیف پنجمین فرزند از نسل امام هفتم، حضرت مهدی (عج)، فرمودند:
ایشان همنام من و در شکل، شمایل و خُلق و خوی کاملاً همانند من است. این خُلق نبوی، شامل تجلی کامل ۷۲ سرباز عقل است که عالیترین درجه آن، عدل است.
تصور رایج از عدل، صرفاً برابری است، اما حقیقت عدل امام مهدی (عج)، اجرای قاطعانه حق است که برای ستمگران و متخلفان “تلخ” است؛ زیرا مستلزم گرفتن اموال ناحق، اجرای حدود و برپایی نظم الهی است.
امام مهدی (عج) تجسم این عدل مطلق الهی است، به طوری که تمام وجود ایشان، مظهر این قضاوت و عدالت راستین خواهد بود.
نورانیت وجود و فراگیری عدل
شخصیت حضرت مهدی (عج) به گونهای است که کمالات الهی در ایشان به حدّ شدت رسیده و این موضوع در تفسیر دو قرائت از روایت “عَلَيْهِ جُيُوبُ اَلنُّورِ” کاملاً مشهود است:
۱. جوهر نور و کرامت (جِیب النور):
ایشان نه فقط بویی از کمالاتی چون کرم، حلم یا جود بردهاند، بلکه جیب نور (مایه مرکزی و شدت نور) هستند. ما در زمان غیبت، معنای واقعی این کمالات را درک نمیکنیم، زیرا مصداق تام آن (حکومت و حضور ولیّ خدا) را ندیدهایم.
عطای حضرت مهدی (عج) همانند قلب خورشید (بیست میلیون درجه) است، در حالی که ما تنها نور ظاهری آن (شش هزار درجه) را درک میکنیم. این عمق نور و کرامت، تضمینکننده تحقق بینقص عدل امام مهدی (عج) در تمام شئون زندگی بشر است؛ عدلی که گسیلیافته و مستمر است.
۲. پوشش فراگیر خلافت الهی (جُبوب النور):
اگر عبارت را “جُبوبُ النّور” (به معنای پوشش سرتاسری یا جُبّه نور) بخوانیم، بیانگر این است که نور، علم، هیبت و قداست در تمام اجزای وجود ایشان، از سر تا پا، نهفته است. علم فقط در سینه ایشان نیست، بلکه در انگشتشان نیز علم است؛ هیبت فقط در چشمانشان نیست، بلکه در پاهایشان نیز هیبت وجود دارد.
این فراگیری نشان میدهد که عدل امام مهدی (عج) نیز محدود به قضاوت نیست، بلکه خلافت الهی از سر تا پای ایشان میبارد. حتی لباس، آستین و تمام متعلقات ایشان “حَیّ” (زنده، مهیب و دارای اعجاز) هستند، مانند عصای حضرت موسی (ع) یا پیراهن حضرت یوسف (ع)، اما در مرتبهای بالاتر.
حتی جای پای حضرت مهدی (عج) زنده و سبزهساز است، و این نشان میدهد که ارتباط با ایشان، سبب حیات، شادابی و بهشتی شدن مؤمنان میشود.
۳. منبع آسمانی عدل و ظهور (شعاع القدس):
عدل امام مهدی (عج) سرچشمهگرفته از ارتباط مستقیم با خداوند است: “تَتَوَقَّدُ مِنْ شُعَاعِ الْقُدْسِ“. یعنی مصدر این نور، قدّوس مطلق و خارج از دسترس عقل و تجربه بشری است. مردم این زمان به دلیل جهالت، در پی “پول مرده، سلطنت مرده و امنیت غلط” هستند و نمیدانند که غنا و سلطنت حقیقی، داشتن حضرت مهدی (عج) است.
-
زمان ظهور: پیامبر (ص) پیشگویی میکنند که شیعیان در دوران غیبت، از دسترسی به امامشان ناامید میشوند. آنگاه که دلها از همه تعلقات کنده شد، ندای آسمانی ظهور میرسد.
-
محتوای ندا: این ندا که از دور و نزدیک (مانند چین) شنیده میشود، در ماه رجب در سه صوت خواهد بود: ۱. لعنت خدا بر ظالمین. ۲. وقت قیام فرا رسیده است. ۳. بدنی آشکار در خورشید (احتمالاً جبرئیل) ندا میدهد که خداوند مهدی (عج) را برانگیخت.
-
ثمره عدل: در آن هنگام، عدل امام مهدی (عج) برای مؤمنان رحمت و برای منافقین عذاب است. با هلاکت ظالمین، خداوند دلهای گداخته و داغ دیده فراق را شفا میدهد و غیظ دلها علیه ستم را برطرف میسازد.
نتیجهگیری:
ما اکنون در زمان قائم ائمّه هستیم و نیاز مبرم ما، شناخت عدل امام مهدی (عج) و اتصال به ایشان است. کسی که ایشان را نداشته باشد، به چیزی نمیرسد و مانند مردهای زندگی کرده است.
در مقابل، وجود ایشان برای دوستانشان، روح، ریحان و بهار است: “يَا نَعِيمِي وَ جَنَّتِي وَ يَا دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي“. تنها در سایه عدل امام مهدی (عج)، انسان حیّ، عالم، فقیه و کوهی از استقامت میشود و زندگی از حالت مردگی خارج میگردد.
