خورشید فروزان بصیرت قرآنی برای یاران مهدی (عج) و پیروزی نهایی
قسمت بیست و ششم:
آمادگی برای ظهور: نقش ایمان، توکل به خدا و امام مهدی (عج) در امنیت و پیروزی
این مقاله بر اساس بیانات آیتالله سید جواد مدرسی به بررسی آیات قرآن و روایات اهل بیت (ع) میپردازد که نقش ایمان، توکل به خداوند متعال و اعتماد مطلق به امام مهدی (عج) را در کسب امنیت حقیقی و پیروزی نهایی در عصر ظهور تبیین میکنند. شرکورزی و اعتماد به غیر خدا، ریشهی سقوط ملتهاست.
مقدمه:
تبیین آیات الهی و وعدههای ظهور
در جلسه بیست و پنجم این مباحث، ایشان به تأویل دو آیه کلیدی از قرآن کریم، یعنی آیه 53 سوره توبه و آیه 39 سوره انفال میپردازند که هر دو به جهاد و برپایی دین خدا اشاره دارند:
و با همه مشرکان همان گونه که آنان با همه شما میجنگند، بجنگید.
“و با آنان بجنگید تا هیچ نوع فساد و فتنه [و خونریزی و ناامنی] بر جا نماند، و دین [در سراسر گیتی] ویژه خدا شود؛ پس اگر از فتنه بازایستند [با آنان نجنگید] زیرا خدا به آنچه انجام میدهند بیناست.”
طبق فرمایش امام صادق (علیه السلام)، تأویل حقیقی این آیات هنوز فرا نرسیده است، زیرا آیات قرآن دارای “حمله، برپادارنده و قیّم” هستند. این تأویل تنها در دوران ظهور حضرت مهدی (عج) آشکار خواهد شد؛ آن کسانی که ایام و روزگار حضرت را درک کنند، مآل و سرانجام این آیه را به عینه خواهند دید. در آن زمان، دین محمد (ص) به هر کجا که شب برسد، خواهد رسید، تا هیچ مشرکی بر روی زمین نماند.
این وعدهای الهی است که به فرموده امام صادق (ع)، در آیه 8 سوره هود نیز به آن اشاره شده است:
“وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَىٰ أُمَّةٍ مَّعْدُودَةٍ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ” (یعنی عذاب را در ایشان تأخیر انداختیم تا آن امت شمارش شده گرد هم آیند!).
یاران مهدی (عج): امت معدود و همایش ناگهانی
آیتالله مدرسی در ادامه به ویژگیهای این “امت شمارش شده” اشاره میکنند که به فرموده امام صادق (ع)، 313 نفر، همچون نفرات جنگ بدر هستند. این یاران مهدی (عج) “در پاییز، ابرها گرد هم جمع و انباشته میشوند در حالیکه در تابستان هیچ ابری در آسمان نیست.
این چنین است حال و روز یاران حضرت مهدی (صلوات الله علیه) که “مانند ابرهای پاییزی یکباره و در ساعتی واحد گرد هم جمع میشوند. این افراد از نقاط مختلف جهان، از جمله افغانستان، ایران (که مقصود آن سرزمین جدید، یعنی نیوزلند نیز میتواند باشد)، آمریکا و اروپا، در یک زمان گرد هم میآیند.
عهد و پیمان الهی، از زمان پیامبر اکرم (ص) به امام سجاد (ع) و سپس به امام باقر (ع) رسیده است و “پس از امام باقر نیز خداوند هرآنچه بخواهد انجام میدهد.” از این رو، تاکید بر “فَالزَم هٰؤُلاء” (پس به دامان این امامان چنگ بزن و آنان را همراهی کن) نشاندهنده اهمیت تبعیت از ایشان است.
نشانههای ظهور و زوال اهل باطل
یکی از نشانههای ظهور حضرت مهدی (عج)، خروج مردی از فرزندان علی بن الحسین (ع) با 313 نفر همراه و پرچم رسول خدا (ص) است که قصد مدینه میکند و در صحرای بیداء میگوید: “اینجا همان جایی است که جماعت سفیانی در زمین بلعیده شدهاند.”
این واقعه اشاره به آیات 45 و 46 سوره نحل دارد که خداوند متعال میفرماید: “پس آیا كسانی كه [بر ضد قرآن و پیامبر] نیرنگهای زشت به كار گرفتند، ایمنند از اینكه خدا آنان را در زمین فرو برد یا از جایی كه پی نبرند، عذاب به سویشان آید؟ یا [ایمنند از اینكه] آنان را [در حالی كه برای داد و ستد و زراعت و تجارت] در رفت و آمدند، گرفتار [عذاب] سازد؟ اینان عاجز كننده [خدا] نیستند [تا بتوانند از دسترس قدرت او بیرون روند.]”
این آیات هشداری است برای آنان که به غیر خدا توکل میکنند. “وطنپرستی، پاسپورتپرستی، پرچمپرستی، ملتپرستی” امنیت حقیقی را به ارمغان نمیآورد. امنیت از آن خداست و تنها از طریق توکل مطلق به او و پیروی از حجت الهی، یعنی امام مهدی (عج) به دست میآید.
تاریخ گواه این حقیقت است؛ سلسلههای قدرتمند، از عباسیان گرفته تا مادها و هخامنشیان، همه از صفحه روزگار محو شدند. “صدام میگفت من لشکر پنجم روی زمینم”، “ایران میگفت من پاسبان خاورمیانه هستم”، اما همه آنها زوال یافتند. “هیتلر گفت: به نام ملت” و سقوط کرد، چرا که اعتماد به غیر خدا، شرک است و مایه سقوط امتها.
قرآن کریم در آیه 31 سوره حج میفرماید: “و هر كس به خدا شرك ورزد، گویا چنان است كه از آسمان سقوط كرده و پرندگان [شكاری] او را میربایند، یا باد او را به جایی دور دست میاندازد.
کسی که به غیر خدا دل میبندد، سقوط میکند. پس باید “فقط خدا خدا بگویید، فقط مهدی مهدی بگویید” و به وجود چنین پناهی بالید. امام مهدی (عج)، “مثل قویترین لشکر دنیا حضور دارد” و باید به او اعتماد و استناد کرد.
امنیت حقیقی در توحید و ولایت
امنیت را از کجا مطالبه کنیم؟
آیتالله مدرسی تأکید میکنند که “الان زمانهای است که مردم سبب را به جای مسبب میبینند. اینها شرکورزی است.” لشکرهایی که مردم به آنها دلخوش کردهاند، “نه حول دارند نه قوت.” تاریخ و قرآن بهترین عبرتها هستند.
آیه 9 سوره روم میفرماید: “آیا در زمین گردش نكردهاند؟ تا با تأمل بنگرند سرانجام كسانی كه پیش از اینان بودند چگونه شد؟ آنان نیرومندتر از اینان بودند… پس خداوند متعال بر آن نبود كه به آنان ستم كند، ولی آنان بودند كه به خودشان ستم میكردند.”
امتهایی که به سدها و قدرتهای خود بالیدند، با سیلی ویرانگر مواجه شدند، چنانکه در آیه 16 سوره سبأ آمده است: “ولی [آنان از سپاس گزاری در برابر نعمت، و از فرمانهای او و دعوت پیامبرشان] روی گرداندند، در نتیجه سیل عرم [سیل ویرانگر] را بر ضد آنان جاری كردیم.”
بالیدن به غیر خدا و امام مهدی (عج) بیمعناست. شرکورزی، گذشته را سیاه و نابود میکند.
امام مهدی (عج) آنقدر قوی و تواناست که هیچ پیامبری چنین قوّتی نداشته است. خداوند متعال برای حضرت موسی، ابراهیم و عیسی (علیهم السلام) عبارت “قوی” را به کار نبرده، اما برای حضرت مهدی (عج) این عبارت را به کار برده است.
پس “چرا تضییع بشود؟ چرا به دنبال غیراو باشیم؟” اعتماد به “کشور ما، لشگر ما” و این گونه شرکورزیهاست که امتها را به بیراهه برده است.
آیندهای روشن: رجعت و انتقام الهی
آیتالله مدرسی به وعدههای الهی درباره انتقام و رجعت نیز اشاره میکنند. خداوند در تورات به بنیاسرائیل خبر داد که دو بار در زمین فساد میکنند که یکی قتل امیرالمؤمنین (ع) و دیگری طعن امام حسن (ع) و قتل امام حسین (ع) بود.
اما فَاِذا جَاءَهُ وَعدُوا اُولٰهُمٰا اِذا جَاءَ نَصرُ دَمِ الحُسَین (وعده ماست که از مظلوم دفاع کنیم وقتی آنهنگام برسد که منتقم امام حسین (ع) بخواهد انتقام بگیرد ما او را یاری میکنیم.)
خداوند پیش از قیام حضرت مهدی (عج)، مردانی را میفرستد که “هیچ وتری (ظالم و مجرمی) به آل محمد (ص) ظلم نکرده مگر آنکه آن مجرم را بسوزاند.” این وعدهای انجامشدنی است. سپس پیروزی بر دشمنان به مومنان بازگردانده میشود و با اموال و فرزندان و کثرت نفرات، تقویت میشوند (آیه 6 سوره اسرا).
از نشانههای مهم رجعت، “خروج سیدالشهدا و یاران ایشان که شمشیرهای دو بر دارند” است. در آن زمان، هیچ مؤمنی شک نمیکند که این خروجکننده، امام حسین (ع) است و دجال و دروغگو نیست.
وقتی امام زمان (عج) مطمئن شوند که مردم به این حقیقت باور دارند، ایشان فوت میکنند و غسل و کفن و دفن ایشان در کنار قبر امام حسین (ع)، به دست خود امام حسین (ع) صورت میگیرد. سپس امام حسین (ع) برای مدتی طولانی حاکم خواهند بود تا آن هنگام که ابروهای ایشان بر چشمانشان بیفتد.
نتیجهگیری:
توحید و پناه بردن به حجت الهی
درسی که از این مباحث میگیریم، اهمیت بصیرت و توحید مطلق و پناه بردن به خداوند متعال و تنها به حجت او، یعنی امام مهدی (عج) است. هرگونه اعتماد و فخر فروشی به غیر خدا، شرک است و عواقب دردناکی در پی دارد. امتهایی که به جای توکل به خدا، به قدرتهای خود بالیدند، نابود شدند.
خداوند کسانی را که به او شرک میورزند، به سه گونه بلا دچار میکند: مسخ شدن، قذف شدن (افکنده شدن در دره) و سیح شدن (تبدیل به گل و خشت در زمین). داستان مروان لعنة الله علیه که جسدش به سوسمار تبدیل شد، گواه این حقیقت است.
حیف است که در این مدت کوتاه عمر، دچار شرک شویم و امام مهدی (عج) را با این عظمت فراموش کنیم و به جای او، دهانها از “ملت ما، کشور ما، دولت ما” پر شود. او تنها پناهگاه و منبع امنیت حقیقی است. “لا اله الا الله” و “کفی بی فخراً” (افتخار به تو برای من بس است) باید سرلوحه زندگی ما باشد. تنها با توکل مطلق به خدا و پیروی از حجت او، میتوانیم از بیراههها نجات یابیم و در مسیر ظهور و پیروزی گام برداریم.
